1<\/sup>Melior est buccella sicca cum gaudio quam domus plena victimis cum jurgio.<\/span> <\/p>\n 2<\/sup>Servus sapiens dominabitur filiis stultis, et inter fratres hæreditatem dividet.<\/span> <\/p>\n 3<\/sup>Sicut igne probatur argentum et aurum camino, ita corda probat Dominus.<\/span> <\/p>\n 4<\/sup>Malus obedit linguæ iniquæ, et fallax obtemperat labiis mendacibus.<\/span> <\/p>\n 5<\/sup>Qui despicit pauperem exprobrat factori ejus, et qui ruina lætatur alterius non erit impunitus.<\/span> <\/p>\n 6<\/sup>Corona senum filii filiorum, et gloria filiorum patres eorum.<\/span> <\/p>\n 7<\/sup>Non decent stultum verba composita, nec principem labium mentiens.<\/span> <\/p>\n 8<\/sup>Gemma gratissima exspectatio præstolantis; quocumque se vertit, prudenter intelligit.<\/span> <\/p>\n 9<\/sup>Qui celat delictum quærit amicitias; qui altero sermone repetit, separat fœderatos.<\/span> <\/p>\n 10<\/sup>Plus proficit correptio apud prudentem, quam centum plagæ apud stultum.<\/span> <\/p>\n 11<\/sup>Semper jurgia quærit malus: angelus autem crudelis mittetur contra eum.<\/span> <\/p>\n 12<\/sup>Expedit magis ursæ occurrere raptis fœtibus, quam fatuo confidenti in stultitia sua.<\/span> <\/p>\n 13<\/sup>Qui reddit mala pro bonis, non recedet malum de domo ejus.<\/span> <\/p>\n 14<\/sup>Qui dimittit aquam caput est jurgiorum, et antequam patiatur contumeliam judicium deserit.<\/span> <\/p>\n 15<\/sup>Qui justificat impium, et qui condemnat justum, abominabilis est uterque apud Deum.<\/span> <\/p>\n 16<\/sup>Quid prodest stulto habere divitias, cum sapientiam emere non possit? Qui altum facit domum suam quærit ruinam, et qui evitat discere incidet in mala.<\/span> <\/p>\n 17<\/sup>Omni tempore diligit qui amicus est, et frater in angustiis comprobatur.<\/span> <\/p>\n 18<\/sup>Stultus homo plaudet manibus, cum spoponderit pro amico suo.<\/span> <\/p>\n 19<\/sup>Qui meditatur discordias diligit rixas, et qui exaltat ostium quærit ruinam.<\/span> <\/p>\n 20<\/sup>Qui perversi cordis est non inveniet bonum, et qui vertit linguam incidet in malum.<\/span> <\/p>\n 21<\/sup>Natus est stultus in ignominiam suam; sed nec pater in fatuo lætabitur.<\/span> <\/p>\n 22<\/sup>Animus gaudens ætatem floridam facit; spiritus tristis exsiccat ossa.<\/span> <\/p>\n 23<\/sup>Munera de sinu impius accipit, ut pervertat semitas judicii.<\/span> <\/p>\n 24<\/sup>In facie prudentis lucet sapientia; oculi stultorum in finibus terræ.<\/span> <\/p>\n 25<\/sup>Ira patris filius stultus, et dolor matris quæ genuit eum.<\/span> <\/p>\n 26<\/sup>Non est bonum damnum inferre justo, nec percutere principem qui recta judicat.<\/span> <\/p>\n 27<\/sup>Qui moderatur sermones suos doctus et prudens est, et pretiosi spiritus vir eruditus.<\/span> <\/p>\n 28<\/sup>Stultus quoque, si tacuerit, sapiens reputabitur, et si compresserit labia sua, intelligens.<\/span> <\/p>\n