1<\/sup>In illa hora accesserunt discipuli ad Jesum, dicentes: Quis, putas, major est in regno cælorum?<\/span> <\/p>\n 2<\/sup>Et advocans Jesus parvulum, statuit eum in medio eorum,<\/span> <\/p>\n 3<\/sup>et dixit: Amen dico vobis, nisi conversi fueritis, et efficiamini sicut parvuli, non intrabitis in regnum cælorum.<\/span> <\/p>\n 4<\/sup>Quicumque ergo humiliaverit se sicut parvulus iste, hic est major in regno cælorum.<\/span> <\/p>\n 5<\/sup>Et qui susceperit unum parvulum talem in nomine meo, me suscipit:<\/span> <\/p>\n 6<\/sup>qui autem scandalizaverit unum de pusillis istis, qui in me credunt, expedit ei ut suspendatur mola asinaria in collo ejus, et demergatur in profundum maris.<\/span> <\/p>\n 7<\/sup>Væ mundo a scandalis! Necesse est enim ut veniant scandala: verumtamen væ homini illi, per quem scandalum venit.<\/span> <\/p>\n 8<\/sup>Si autem manus tua, vel pes tuus scandalizat te, abscide eum, et projice abs te: bonum tibi est ad vitam ingredi debilem, vel claudum, quam duas manus vel duos pedes habentem mitti in ignem æternum.<\/span> <\/p>\n 9<\/sup>Et si oculus tuus scandalizat te, erue eum, et projice abs te: bonum tibi est cum uno oculo in vitam intrare, quam duos oculos habentem mitti in gehennam ignis.<\/span> <\/p>\n 10<\/sup>Videte ne contemnatis unum ex his pusillis: dico enim vobis, quia angeli eorum in cælis semper vident faciem Patris mei, qui in cælis est.<\/span> <\/p>\n 11<\/sup>Venit enim Filius hominis salvare quod perierat.<\/span> <\/p>\n 12<\/sup>Quid vobis videtur? si fuerint alicui centum oves, et erravit una ex eis: nonne relinquit nonaginta novem in montibus, et vadit quærere eam quæ erravit?<\/span> <\/p>\n 13<\/sup>Et si contigerit ut inveniat eam: amen dico vobis, quia gaudet super eam magis quam super nonaginta novem, quæ non erraverunt.<\/span> <\/p>\n 14<\/sup>Sic non est voluntas ante Patrem vestrum, qui in cælis est, ut pereat unus de pusillis istis.<\/span> <\/p>\n 15<\/sup>Si autem peccaverit in te frater tuus, vade, et corripe eum inter te, et ipsum solum: si te audierit, lucratus eris fratrem tuum.<\/span> <\/p>\n 16<\/sup>Si autem te non audierit, adhibe tecum adhuc unum, vel duos, ut in ore duorum, vel trium testium stet omne verbum.<\/span> <\/p>\n 17<\/sup>Quod si non audierit eos: dic ecclesiæ. Si autem ecclesiam non audierit, sit tibi sicut ethnicus et publicanus.<\/span> <\/p>\n 18<\/sup>Amen dico vobis, quæcumque alligaveritis super terram, erunt ligata et in cælo: et quæcumque solveritis super terram, erunt soluta et in cælo.<\/span> <\/p>\n 19<\/sup>Iterum dico vobis, quia si duo ex vobis consenserint super terram, de omni re quamcumque petierint, fiet illis a Patre meo, qui in cælis est.<\/span> <\/p>\n 20<\/sup>Ubi enim sunt duo vel tres congregati in nomine meo, ibi sum in medio eorum.<\/span> <\/p>\n 21<\/sup>Tunc accedens Petrus ad eum, dixit: Domine, quoties peccabit in me frater meus, et dimittam ei? usque septies?<\/span> <\/p>\n 22<\/sup>Dicit illi Jesus: Non dico tibi usque septies: sed usque septuagies septies.<\/span> <\/p>\n 23<\/sup>Ideo assimilatum est regnum cælorum homini regi, qui voluit rationem ponere cum servis suis.<\/span> <\/p>\n 24<\/sup>Et cum cœpisset rationem ponere, oblatus est ei unus, qui debebat ei decem millia talenta.<\/span> <\/p>\n 25<\/sup>Cum autem non haberet unde redderet, jussit eum dominus ejus venundari, et uxorem ejus, et filios, et omnia quæ habebat, et reddi.<\/span> <\/p>\n 26<\/sup>Procidens autem servus ille, orabat eum, dicens: Patientiam habe in me, et omnia reddam tibi.<\/span> <\/p>\n 27<\/sup>Misertus autem dominus servi illius, dimisit eum, et debitum dimisit ei.<\/span> <\/p>\n 28<\/sup>Egressus autem servus ille invenit unum de conservis suis, qui debebat ei centum denarios: et tenens suffocavit eum, dicens: Redde quod debes.<\/span> <\/p>\n 29<\/sup>Et procidens conservus ejus, rogabat eum, dicens: Patientiam habe in me, et omnia reddam tibi.<\/span> <\/p>\n 30<\/sup>Ille autem noluit: sed abiit, et misit eum in carcerem donec redderet debitum.<\/span> <\/p>\n 31<\/sup>Videntes autem conservi ejus quæ fiebant, contristati sunt valde: et venerunt, et narraverunt domino suo omnia quæ facta fuerant.<\/span> <\/p>\n 32<\/sup>Tunc vocavit illum dominus suus: et ait illi: Serve nequam, omne debitum dimisi tibi quoniam rogasti me:<\/span> <\/p>\n 33<\/sup>nonne ergo oportuit et te misereri conservi tui, sicut et ego tui misertus sum?<\/span> <\/p>\n 34<\/sup>Et iratus dominus ejus tradidit eum tortoribus, quoadusque redderet universum debitum.<\/span> <\/p>\n 35<\/sup>Sic et Pater meus cælestis faciet vobis, si non remiseritis unusquisque fratri suo de cordibus vestris.<\/span> <\/p>\n