1<\/sup>Ideoque et nos tantam habentes impositam nubem testium, deponentes omne pondus, et circumstans nos peccatum, per patientiam curramus ad propositum nobis certamen:<\/span> <\/p>\n 2<\/sup>aspicientes in auctorem fidei, et consummatorem Jesum, qui proposito sibi gaudio sustinuit crucem, confusione contempta, atque in dextera sedis Dei sedet.<\/span> <\/p>\n 3<\/sup>Recogitate enim eum qui talem sustinuit a peccatoribus adversum semetipsum contradictionem: ut ne fatigemini, animis vestris deficientes.<\/span> <\/p>\n 4<\/sup>Nondum enim usque ad sanguinem restitistis, adversus peccatum repugnantes:<\/span> <\/p>\n 5<\/sup>et obliti estis consolationis, quæ vobis tamquam filiis loquitur, dicens: Fili mi, noli negligere disciplinam Domini: neque fatigeris dum ab eo argueris.<\/span> <\/p>\n 6<\/sup>Quem enim diligit Dominus, castigat: flagellat autem omnem filium, quem recipit.<\/span> <\/p>\n 7<\/sup>In disciplina perseverate. Tamquam filiis vobis offert se Deus: quis enim filius, quem non corripit pater?<\/span> <\/p>\n 8<\/sup>quod si extra disciplinam estis, cujus participes facti sunt omnes: ergo adulteri, et non filii estis.<\/span> <\/p>\n 9<\/sup>Deinde patres quidem carnis nostræ, eruditores habuimus, et reverebamur eos, non multo magis obtemperabimus Patri spirituum, et vivemus?<\/span> <\/p>\n 10<\/sup>Et illi quidem in tempore paucorum dierum, secundum voluntatem suam erudiebant nos: hic autem ad id quod utile est in recipiendo sanctificationem ejus.<\/span> <\/p>\n 11<\/sup>Omnis autem disciplina in præsenti quidem videtur non esse gaudii, sed mœroris: postea autem fructum pacatissimum exercitatis per eam, reddet justitiæ.<\/span> <\/p>\n 12<\/sup>Propter quod remissas manus, et soluta genua erigite,<\/span> <\/p>\n 13<\/sup>et gressus rectos facite pedibus vestris: ut non claudicans quis erret, magis autem sanetur.<\/span> <\/p>\n 14<\/sup>Pacem sequimini cum omnibus, et sanctimoniam, sine qua nemo videbit Deum:<\/span> <\/p>\n 15<\/sup>contemplantes nequis desit gratiæ Dei: ne qua radix amaritudinis sursum germinans impediat, et per illam inquinentur multi.<\/span> <\/p>\n 16<\/sup>Ne quis fornicator, aut profanus ut Esau: qui propter unam escam vendidit primitiva sua:<\/span> <\/p>\n 17<\/sup>scitote enim quoniam et postea cupiens hæreditare benedictionem, reprobatus est: non enim invenit pœnitentiæ locum, quamquam cum lacrimis inquisisset eam.<\/span> <\/p>\n 18<\/sup>Non enim accessistis ad tractabilem montem, et accensibilem ignem, et turbinem, et caliginem, et procellam,<\/span> <\/p>\n 19<\/sup>et tubæ sonum, et vocem verborum, quam qui audierunt, excusaverunt se, ne eis fieret verbum.<\/span> <\/p>\n 20<\/sup>Non enim portabant quod dicebatur: Et si bestia tetigerit montem, lapidabitur.<\/span> <\/p>\n 21<\/sup>Et ita terribile erat quod videbatur. Moyses dixit: Exterritus sum, et tremebundus.<\/span> <\/p>\n 22<\/sup>Sed accessistis ad Sion montem, et civitatem Dei viventis, Jerusalem cælestem, et multorum millium angelorum frequentiam,<\/span> <\/p>\n 23<\/sup>et ecclesiam primitivorum, qui conscripti sunt in cælis, et judicem omnium Deum, et spiritus justorum perfectorum,<\/span> <\/p>\n 24<\/sup>et testamenti novi mediatorem Jesum, et sanguinis aspersionem melius loquentem quam Abel.<\/span> <\/p>\n 25<\/sup>Videte ne recusetis loquentem. Si enim illi non effugerunt, recusantes eum, qui super terram loquebatur: multo magis nos, qui de cælis loquentem nobis avertimus.<\/span> <\/p>\n 26<\/sup>Cujus vox movit terram tunc: nunc autem repromittit, dicens: Adhuc semel, et ego movebo non solum terram, sed et cælum.<\/span> <\/p>\n 27<\/sup>Quod autem, Adhuc semel, dicit: declarat mobilium translationem tamquam factorum, ut maneant ea quæ sunt immobilia.<\/span> <\/p>\n 28<\/sup>Itaque regnum immobile suscipientes, habemus gratiam: per quam serviamus placentes Deo, cum metu et reverentia.<\/span> <\/p>\n 29<\/sup>Etenim Deus noster ignis consumens est.<\/span> <\/p>\n