1<\/sup>Appropinquat autem dies festus azymorum, qui dicitur Pascha:<\/span> <\/p>\n 2<\/sup>et quærebant principes sacerdotum, et scribæ, quomodo Jesum interficerent: timebant vero plebem.<\/span> <\/p>\n 3<\/sup>Intravit autem Satanas in Judam, qui cognominabatur Iscariotes, unum de duodecim:<\/span> <\/p>\n 4<\/sup>et abiit, et locutus est cum principibus sacerdotum, et magistratibus, quemadmodum illum traderet eis.<\/span> <\/p>\n 5<\/sup>Et gavisi sunt, et pacti sunt pecuniam illi dare.<\/span> <\/p>\n 6<\/sup>Et spopondit, et quærebat opportunitatem ut traderet illum sine turbis.<\/span> <\/p>\n 7<\/sup>Venit autem dies azymorum, in qua necesse erat occidi pascha.<\/span> <\/p>\n 8<\/sup>Et misit Petrum et Joannem, dicens: Euntes parate nobis pascha, ut manducemus.<\/span> <\/p>\n 9<\/sup>At illi dixerunt: Ubi vis paremus?<\/span> <\/p>\n 10<\/sup>Et dixit ad eos: Ecce introëuntibus vobis in civitatem occurret vobis homo quidam amphoram aquæ portans: sequimini eum in domum, in quam intrat,<\/span> <\/p>\n 11<\/sup>et dicetis patrifamilias domus: Dicit tibi Magister: Ubi est diversorium, ubi pascha cum discipulis meis manducem?<\/span> <\/p>\n 12<\/sup>Et ipse ostendet vobis cœnaculum magnum stratum, et ibi parate.<\/span> <\/p>\n 13<\/sup>Euntes autem invenerunt sicut dixit illis, et paraverunt pascha.<\/span> <\/p>\n 14<\/sup>Et cum facta esset hora, discubuit, et duodecim apostoli cum eo.<\/span> <\/p>\n 15<\/sup>Et ait illis: Desiderio desideravi hoc pascha manducare vobiscum, antequam patiar.<\/span> <\/p>\n 16<\/sup>Dico enim vobis, quia ex hoc non manducabo illud, donec impleatur in regno Dei.<\/span> <\/p>\n 17<\/sup>Et accepto calice gratias egit, et dixit: Accipite, et dividite inter vos.<\/span> <\/p>\n 18<\/sup>Dico enim vobis quod non bibam de generatione vitis donec regnum Dei veniat.<\/span> <\/p>\n 19<\/sup>Et accepto pane gratias egit, et fregit, et dedit eis, dicens: Hoc est corpus meum, quod pro vobis datur: hoc facite in meam commemorationem.<\/span> <\/p>\n 20<\/sup>Similiter et calicem, postquam cœnavit, dicens: Hic est calix novum testamentum in sanguine meo, qui pro vobis fundetur.<\/span> <\/p>\n 21<\/sup>Verumtamen ecce manus tradentis me, mecum est in mensa.<\/span> <\/p>\n 22<\/sup>Et quidem Filius hominis, secundum quod definitum est, vadit: verumtamen væ homini illi per quem tradetur.<\/span> <\/p>\n 23<\/sup>Et ipsi cœperunt quærere inter se quis esset ex eis qui hoc facturus esset.<\/span> <\/p>\n 24<\/sup>Facta est autem et contentio inter eos, quis eorum videretur esse major.<\/span> <\/p>\n 25<\/sup>Dixit autem eis: Reges gentium dominantur eorum: et qui potestatem habent super eos, benefici vocantur.<\/span> <\/p>\n 26<\/sup>Vos autem non sic: sed qui major est in vobis, fiat sicut minor: et qui præcessor est, sicut ministrator.<\/span> <\/p>\n 27<\/sup>Nam quis major est, qui recumbit, an qui ministrat? nonne qui recumbit? Ego autem in medio vestrum sum, sicut qui ministrat:<\/span> <\/p>\n 28<\/sup>vos autem estis, qui permansistis mecum in tentationibus meis.<\/span> <\/p>\n 29<\/sup>Et ego dispono vobis sicut disposuit mihi Pater meus regnum,<\/span> <\/p>\n 30<\/sup>ut edatis et bibatis super mensam meam in regno meo, et sedeatis super thronos judicantes duodecim tribus Israël.<\/span> <\/p>\n 31<\/sup>Ait autem Dominus: Simon, Simon, ecce Satanas expetivit vos ut cribraret sicut triticum:<\/span> <\/p>\n 32<\/sup>ego autem rogavi pro te ut non deficiat fides tua: et tu aliquando conversus, confirma fratres tuos.<\/span> <\/p>\n 33<\/sup>Qui dixit ei: Domine, tecum paratus sum et in carcerem et in mortem ire.<\/span> <\/p>\n 34<\/sup>At ille dixit: Dico tibi, Petre, non cantabit hodie gallus, donec ter abneges nosse me. Et dixit eis:<\/span> <\/p>\n 35<\/sup>Quando misi vos sine sacculo, et pera, et calceamentis, numquid aliquid defuit vobis?<\/span> <\/p>\n 36<\/sup>At illi dixerunt: Nihil. Dixit ergo eis: Sed nunc qui habet sacculum, tollat; similiter et peram: et qui non habet, vendat tunicam suam et emat gladium.<\/span> <\/p>\n 37<\/sup>Dico enim vobis, quoniam adhuc hoc quod scriptum est, oportet impleri in me: Et cum iniquis deputatus est. Etenim ea quæ sunt de me finem habent.<\/span> <\/p>\n 38<\/sup>At illi dixerunt: Domine, ecce duo gladii hic. At ille dixit eis: Satis est.<\/span> <\/p>\n 39<\/sup>Et egressus ibat secundum consuetudinem in monte Olivarum. Secuti sunt autem illum et discipuli.<\/span> <\/p>\n 40<\/sup>Et cum pervenisset ad locum, dixit illis: Orate ne intretis in tentationem.<\/span> <\/p>\n 41<\/sup>Et ipse avulsus est ab eis quantum jactus est lapidis: et positis genibus orabat,<\/span> <\/p>\n 42<\/sup>dicens: Pater, si vis, transfer calicem istum a me: verumtamen non mea voluntas, sed tua fiat.<\/span> <\/p>\n 43<\/sup>Apparuit autem illi angelus de cælo, confortans eum. Et factus in agonia, prolixius orabat.<\/span> <\/p>\n 44<\/sup>Et factus est sudor ejus sicut guttæ sanguinis decurrentis in terram.<\/span> <\/p>\n 45<\/sup>Et cum surrexisset ab oratione et venisset ad discipulos suos, invenit eos dormientes præ tristitia.<\/span> <\/p>\n 46<\/sup>Et ait illis: Quid dormitis? surgite, orate, ne intretis in tentationem.<\/span> <\/p>\n 47<\/sup>Adhuc eo loquente, ecce turba: et qui vocabatur Judas, unus de duodecim, antecedebat eos, et appropinquavit Jesu ut oscularetur eum.<\/span> <\/p>\n 48<\/sup>Jesus autem dixit illi: Juda, osculo Filium hominis tradis?<\/span> <\/p>\n 49<\/sup>Videntes autem hi qui circa ipsum erant, quod futurum erat, dixerunt ei: Domine, si percutimus in gladio?<\/span> <\/p>\n 50<\/sup>Et percussit unus ex illis servum principis sacerdotum, et amputavit auriculam ejus dexteram.<\/span> <\/p>\n 51<\/sup>Respondens autem Jesus, ait: Sinite usque huc. Et cum tetigisset auriculam ejus, sanavit eum.<\/span> <\/p>\n 52<\/sup>Dixit autem Jesus ad eos qui venerant ad se principes sacerdotum, et magistratus templi, et seniores: Quasi ad latronem existis cum gladiis et fustibus?<\/span> <\/p>\n 53<\/sup>Cum quotidie vobiscum fuerim in templo, non extendistis manus in me: sed hæc est hora vestra, et potestas tenebrarum.<\/span> <\/p>\n 54<\/sup>Comprehendentes autem eum, duxerunt ad domum principis sacerdotum: Petrus vero sequebatur a longe.<\/span> <\/p>\n 55<\/sup>Accenso autem igne in medio atrii et circumsedentibus illis, erat Petrus in medio eorum.<\/span> <\/p>\n 56<\/sup>Quem cum vidisset ancilla quædam sedentem ad lumen, et eum fuisset intuita, dixit: Et hic cum illo erat.<\/span> <\/p>\n 57<\/sup>At ille negavit eum, dicens: Mulier, non novi illum.<\/span> <\/p>\n 58<\/sup>Et post pusillum alius videns eum, dixit: Et tu de illis es. Petrus vero ait: O homo, non sum.<\/span> <\/p>\n 59<\/sup>Et intervallo facto quasi horæ unius, alius quidam affirmabat, dicens: Vere et hic cum illo erat: nam et Galilæus est.<\/span> <\/p>\n 60<\/sup>Et ait Petrus: Homo, nescio quid dicis. Et continuo, adhuc illo loquente, cantavit gallus.<\/span> <\/p>\n 61<\/sup>Et conversus Dominus respexit Petrum, et recordatus est Petrus verbi Domini, sicut dixerat: Quia priusquam gallus cantet, ter me negabis.<\/span> <\/p>\n 62<\/sup>Et egressus foras Petrus flevit amare.<\/span> <\/p>\n 63<\/sup>Et viri qui tenebant illum, illudebant ei, cædentes.<\/span> <\/p>\n 64<\/sup>Et velaverunt eum, et percutiebant faciem ejus: et interrogabant eum, dicentes: Prophetiza, quis est, qui te percussit?<\/span> <\/p>\n 65<\/sup>Et alia multa blasphemantes dicebant in eum.<\/span> <\/p>\n 66<\/sup>Et ut factus est dies, convenerunt seniores plebis, et principes sacerdotum, et scribæ, et duxerunt illum in concilium suum, dicentes: Si tu es Christus, dic nobis.<\/span> <\/p>\n 67<\/sup>Et ait illis: Si vobis dixero, non credetis mihi:<\/span> <\/p>\n 68<\/sup>si autem et interrogavero, non respondebitis mihi, neque dimittetis.<\/span> <\/p>\n 69<\/sup>Ex hoc autem erit Filius hominis sedens a dextris virtutis Dei.<\/span> <\/p>\n 70<\/sup>Dixerunt autem omnes: Tu ergo es Filius Dei? Qui ait: Vos dicitis, quia ego sum.<\/span> <\/p>\n 71<\/sup>At illi dixerunt: Quid adhuc desideramus testimonium? ipsi enim audivimus de ore ejus.<\/span> <\/p>\n