1<\/sup>Ut autem judicatum est navigare eum in Italiam, et tradi Paulum cum reliquis custodiis centurioni nomine Julio cohortis Augustæ,<\/span> <\/p>\n 2<\/sup>ascendentes navem Adrumetinam, incipientes navigare circa Asiæ loca, sustulimus, perseverante nobiscum Aristarcho Macedone Thessalonicensi.<\/span> <\/p>\n 3<\/sup>Sequenti autem die devenimus Sidonem. Humane autem tractans Julius Paulum, permisit ad amicos ire, et curam sui agere.<\/span> <\/p>\n 4<\/sup>Et inde cum sustulissemus, subnavigavimus Cyprum, propterea quod essent venti contrarii.<\/span> <\/p>\n 5<\/sup>Et pelagus Ciliciæ et Pamphyliæ navigantes, venimus Lystram, quæ est Lyciæ:<\/span> <\/p>\n 6<\/sup>et ibi inveniens centurio navem Alexandrinam navigantem in Italiam, transposuit nos in eam.<\/span> <\/p>\n 7<\/sup>Et cum multis diebus tarde navigaremus, et vix devenissemus contra Gnidum, prohibente nos vento, adnavigavimus Cretæ juxta Salmonem:<\/span> <\/p>\n 8<\/sup>et vix juxta navigantes, venimus in locum quemdam qui vocatur Boniportus, cui juxta erat civitas Thalassa.<\/span> <\/p>\n 9<\/sup>Multo autem tempore peracto, et cum jam non esset tuta navigatio eo quod et jejunium jam præteriisset, consolabatur eos Paulus,<\/span> <\/p>\n 10<\/sup>dicens eis: Viri, video quoniam cum injuria et multo damno non solum oneris, et navis, sed etiam animarum nostrarum incipit esse navigatio.<\/span> <\/p>\n 11<\/sup>Centurio autem gubernatori et nauclero magis credebat, quam his quæ a Paulo dicebantur.<\/span> <\/p>\n 12<\/sup>Et cum aptus portus non esset ad hiemandum, plurimi statuerunt consilium navigare inde, si quomodo possent, devenientes Phœnicen hiemare, portum Cretæ respicientem ad Africum et ad Corum.<\/span> <\/p>\n 13<\/sup>Aspirante autem austro, æstimantes propositum se tenere, cum sustulissent de Asson, legebant Cretam.<\/span> <\/p>\n 14<\/sup>Non post multum autem misit se contra ipsam ventus typhonicus, qui vocatur Euroaquilo.<\/span> <\/p>\n 15<\/sup>Cumque arrepta esset navis, et non posset conari in ventum, data nave flatibus, ferebamur.<\/span> <\/p>\n 16<\/sup>In insulam autem quamdam decurrentes, quæ vocatur Cauda, potuimus vix obtinere scapham.<\/span> <\/p>\n 17<\/sup>Qua sublata, adjutoriis utebantur, accingentes navem, timentes ne in Syrtim inciderent, summisso vase sic ferebantur.<\/span> <\/p>\n 18<\/sup>Valida autem nobis tempestate jactatis, sequenti die jactum fecerunt:<\/span> <\/p>\n 19<\/sup>et tertia die suis manibus armamenta navis projecerunt.<\/span> <\/p>\n 20<\/sup>Neque autem sole, neque sideribus apparentibus per plures dies, et tempestate non exigua imminente, jam ablata erat spes omnis salutis nostræ.<\/span> <\/p>\n 21<\/sup>Et cum multa jejunatio fuisset, tunc stans Paulus in medio eorum, dixit: Oportebat quidem, o viri, audito me, non tollere a Creta, lucrique facere injuriam hanc et jacturam.<\/span> <\/p>\n 22<\/sup>Et nunc suadeo vobis bono animo esse: amissio enim nullius animæ erit ex vobis, præterquam navis.<\/span> <\/p>\n 23<\/sup>Astitit enim mihi hac nocte angelus Dei, cujus sum ego, et cui deservio,<\/span> <\/p>\n 24<\/sup>dicens: Ne timeas, Paule: Cæsari te oportet assistere: et ecce donavit tibi Deus omnes qui navigant tecum.<\/span> <\/p>\n 25<\/sup>Propter quod bono animo estote, viri: credo enim Deo quia sic erit, quemadmodum dictum est mihi.<\/span> <\/p>\n 26<\/sup>In insulam autem quamdam oportet nos devenire.<\/span> <\/p>\n 27<\/sup>Sed posteaquam quartadecima nox supervenit, navigantibus nobis in Adria circa mediam noctem, suspicabantur nautæ apparere sibi aliquam regionem.<\/span> <\/p>\n 28<\/sup>Qui et summittentes bolidem, invenerunt passus viginti: et pusillum inde separati, invenerunt passus quindecim.<\/span> <\/p>\n 29<\/sup>Timentes autem ne in aspera loca incideremus, de puppi mittentes anchoras quatuor, optabant diem fieri.<\/span> <\/p>\n 30<\/sup>Nautis vero quærentibus fugere de navi, cum misissent scapham in mare, sub obtentu quasi inciperent a prora anchoras extendere,<\/span> <\/p>\n 31<\/sup>dixit Paulus centurioni et militibus: Nisi hi in navi manserint, vos salvi fieri non potestis.<\/span> <\/p>\n 32<\/sup>Tunc absciderunt milites funes scaphæ, et passi sunt eam excidere.<\/span> <\/p>\n 33<\/sup>Et cum lux inciperet fieri, rogabat Paulus omnes sumere cibum, dicens: Quartadecima die hodie exspectantes jejuni permanetis, nihil accipientes.<\/span> <\/p>\n 34<\/sup>Propter quod rogo vos accipere cibum pro salute vestra: quia nullius vestrum capillus de capite peribit.<\/span> <\/p>\n 35<\/sup>Et cum hæc dixisset, sumens panem, gratias egit Deo in conspectu omnium: et cum fregisset, cœpit manducare.<\/span> <\/p>\n 36<\/sup>Animæquiores autem facti omnes, et ipsi sumpserunt cibum.<\/span> <\/p>\n 37<\/sup>Eramus vero universæ animæ in navi ducentæ septuaginta sex.<\/span> <\/p>\n 38<\/sup>Et satiati cibo alleviabant navem, jactantes triticum in mare.<\/span> <\/p>\n 39<\/sup>Cum autem dies factus esset, terram non agnoscebant: sinum vero quemdam considerabant habentem littus, in quem cogitabant si possent ejicere navem.<\/span> <\/p>\n 40<\/sup>Et cum anchoras sustulissent, committebant se mari, simul laxantes juncturas gubernaculorum: et levato artemone secundum auræ flatum, tendebant ad littus.<\/span> <\/p>\n 41<\/sup>Et cum incidissemus in locum dithalassum, impegerunt navem: et prora quidem fixa manebat immobilis, puppis vero solvebatur a vi maris.<\/span> <\/p>\n 42<\/sup>Militum autem consilium fuit ut custodias occiderent, ne quis cum enatasset, effugeret.<\/span> <\/p>\n 43<\/sup>Centurio autem volens servare Paulum, prohibuit fieri: jussitque eos qui possent natare, emittere se primos, et evadere, et ad terram exire:<\/span> <\/p>\n 44<\/sup>et ceteros, alios in tabulis ferebant, quosdam super ea quæ de navi erant. Et sic factum est, ut omnes animæ evaderent ad terram.<\/span> <\/p>\n