1<\/sup>Paulus, Apostolus Jesu Christi per voluntatem Dei, et Timotheus frater, ecclesiæ Dei, quæ est Corinthi cum omnibus sanctis, qui sunt in universa Achaia.<\/span> <\/p>\n 2<\/sup>Gratia vobis, et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo.<\/span> <\/p>\n 3<\/sup>Benedictus Deus et Pater Domini nostri Jesu Christi, Pater misericordiarum, et Deus totius consolationis,<\/span> <\/p>\n 4<\/sup>qui consolatur nos in omni tribulatione nostra: ut possimus et ipsi consolari eos qui in omni pressura sunt, per exhortationem, qua exhortamur et ipsi a Deo.<\/span> <\/p>\n 5<\/sup>Quoniam sicut abundant passiones Christi in nobis: ita et per Christum abundat consolatio nostra.<\/span> <\/p>\n 6<\/sup>Sive autem tribulamur pro vestra exhortatione et salute, sive consolamur pro vestra consolatione, sive exhortamur pro vestra exhortatione et salute, quæ operatur tolerantiam earumdem passionum, quas et nos patimur:<\/span> <\/p>\n 7<\/sup>ut spes nostra firma sit pro vobis: scientes quod sicut socii passionum estis, sic eritis et consolationis.<\/span> <\/p>\n 8<\/sup>Non enim volumus ignorare vos, fratres, de tribulatione nostra, quæ facta est in Asia, quoniam supra modum gravati sumus supra virtutem, ita ut tæderet nos etiam vivere.<\/span> <\/p>\n 9<\/sup>Sed ipsi in nobismetipsis responsum mortis habuimus, ut non simus fidentes in mortuos, sed in Deo, qui suscitat mortuos:<\/span> <\/p>\n 10<\/sup>qui de tantis periculis nos eripuit, et eruit: in quem speramus quoniam et adhuc eripiet,<\/span> <\/p>\n 11<\/sup>adjuvantibus et vobis in oratione pro nobis: ut ex multorum personis, ejus quæ in nobis est donationis, per multos gratiæ agantur pro nobis.<\/span> <\/p>\n 12<\/sup>Nam gloria nostra hæc est: testimonium conscientiæ nostræ, quod in simplicitate cordis et sinceritate Dei, et non in sapientia carnali, sed in gratia Dei, conversati sumus in hoc mundo: abundantius autem ad vos.<\/span> <\/p>\n 13<\/sup>Non enim alia scribimus vobis, quam quæ legistis, et cognovistis. Spero autem quod usque in finem cognoscetis,<\/span> <\/p>\n 14<\/sup>sicut et cognovistis nos ex parte, quod gloria vestra sumus, sicut et vos nostra, in die Domini nostri Jesu Christi.<\/span> <\/p>\n 15<\/sup>Et hac confidentia volui prius venire ad vos, ut secundum gratiam haberetis:<\/span> <\/p>\n 16<\/sup>et per vos transire in Macedoniam, et iterum a Macedonia venire ad vos, et a vobis deduci in Judæam.<\/span> <\/p>\n 17<\/sup>Cum ergo hoc voluissem, numquid levitate usus sum? aut quæ cogito, secundum carnem cogito, ut sit apud me Est et Non?<\/span> <\/p>\n 18<\/sup>Fidelis autem Deus, quia sermo noster, qui fuit apud vos, non est in illo Est et Non.<\/span> <\/p>\n 19<\/sup>Dei enim Filius Jesus Christus, qui in vobis per nos prædicatus est, per me, et Silvanum, et Timotheum, non fuit Est et Non, sed Est in illo fuit.<\/span> <\/p>\n 20<\/sup>Quotquot enim promissiones Dei sunt, in illo Est: ideo et per ipsum Amen Deo ad gloriam nostram.<\/span> <\/p>\n 21<\/sup>Qui autem confirmat nos vobiscum in Christo, et qui unxit nos Deus:<\/span> <\/p>\n 22<\/sup>qui et signavit nos, et dedit pignus Spiritus in cordibus nostris.<\/span> <\/p>\n 23<\/sup>Ego autem testem Deum invoco in animam meam, quod parcens vobis, non veni ultra Corinthum:<\/span> <\/p>\n 24<\/sup>non quia dominamur fidei vestæ, sed adjutores sumus gaudii vestri: nam fide statis.<\/span> <\/p>\n