1<\/sup>Dico autem: quanto tempore hæres parvulus est, nihil differt a servo, cum sit dominus omnium:<\/span> <\/p>\n 2<\/sup>sed sub tutoribus et actoribus est usque ad præfinitum tempus a patre:<\/span> <\/p>\n 3<\/sup>ita et nos cum essemus parvuli, sub elementis mundi eramus servientes.<\/span> <\/p>\n 4<\/sup>At ubi venit plenitudo temporis, misit Deus Filium suum factum ex muliere, factum sub lege,<\/span> <\/p>\n 5<\/sup>ut eos, qui sub lege erant, redimeret, ut adoptionem filiorum reciperemus.<\/span> <\/p>\n 6<\/sup>Quoniam autem estis filii, misit Deus Spiritum Filii sui in corda vestra, clamantem: Abba, Pater.<\/span> <\/p>\n 7<\/sup>Itaque jam non est servus, sed filius: quod si filius, et hæres per Deum.<\/span> <\/p>\n 8<\/sup>Sed tunc quidem ignorantes Deum, iis, qui natura non sunt dii, serviebatis.<\/span> <\/p>\n 9<\/sup>Nunc autem cum cognoveritis Deum, immo cogniti sitis a Deo: quomodo convertimini iterum ad infirma et egena elementa, quibus denuo servire vultis?<\/span> <\/p>\n 10<\/sup>Dies observatis, et menses, et tempora, et annos.<\/span> <\/p>\n 11<\/sup>Timeo vos, ne forte sine causa laboraverim in vobis.<\/span> <\/p>\n 12<\/sup>Estote sicut ego, quia et ego sicut vos: fratres, obsecro vos. Nihil me læsistis.<\/span> <\/p>\n 13<\/sup>Scitis autem quia per infirmitatem carnis evangelizavi vobis jampridem: et tentationem vestram in carne mea<\/span> <\/p>\n 14<\/sup>non sprevistis, neque respuistis: sed sicut angelum Dei excepistis me, sicut Christum Jesum.<\/span> <\/p>\n 15<\/sup>Ubi est ergo beatitudo vestra? testimonium enim perhibeo vobis, quia, si fieri posset, oculos vestros eruissetis, et dedissetis mihi.<\/span> <\/p>\n 16<\/sup>Ergo inimicus vobis factus sum, verum dicens vobis?<\/span> <\/p>\n 17<\/sup>Æmulantur vos non bene: sed excludere vos volunt, ut illos æmulemini.<\/span> <\/p>\n 18<\/sup>Bonum autem æmulamini in bono semper: et non tantum cum præsens sum apud vos.<\/span> <\/p>\n 19<\/sup>Filioli mei, quos iterum parturio, donec formetur Christus in vobis:<\/span> <\/p>\n 20<\/sup>vellem autem esse apud vos modo, et mutare vocem meam: quoniam confundor in vobis.<\/span> <\/p>\n 21<\/sup>Dicite mihi qui sub lege vultis esse: legem non legistis?<\/span> <\/p>\n 22<\/sup>Scriptum est enim: Quoniam Abraham duos filios habuit: unum de ancilla, et unum de libera.<\/span> <\/p>\n 23<\/sup>Sed qui de ancilla, secundum carnem natus est: qui autem de libera, per repromissionem:<\/span> <\/p>\n 24<\/sup>quæ sunt per allegoriam dicta. Hæc enim sunt duo testamenta. Unum quidem in monte Sina, in servitutem generans, quæ est Agar:<\/span> <\/p>\n 25<\/sup>Sina enim mons est in Arabia, qui conjunctus est ei quæ nunc est Jerusalem, et servit cum filiis suis.<\/span> <\/p>\n 26<\/sup>Illa autem, quæ sursum est Jerusalem, libera est, quæ est mater nostra.<\/span> <\/p>\n 27<\/sup>Scriptum est enim: Lætare sterilis, quæ non paris; erumpe et clama, quæ non parturis: quia multi filii desertæ, magis quam ejus quæ habet virum.<\/span> <\/p>\n 28<\/sup>Nos autem, fratres, secundum Isaac promissionis filii sumus.<\/span> <\/p>\n 29<\/sup>Sed quomodo tunc is, qui secundum carnem natus fuerat, persequebatur eum qui secundum spiritum: ita et nunc.<\/span> <\/p>\n 30<\/sup>Sed quid dicit Scriptura? Ejice ancillam, et filium ejus: non enim hæres erit filius ancillæ cum filio liberæ.<\/span> <\/p>\n 31<\/sup>Itaque, fratres, non sumus ancillæ filii, sed liberæ: qua libertate Christus nos liberavit.<\/span> <\/p>\n