PsalmsChapter 9
1In finem, pro occultis filii. Psalmus David.
2Confitebor tibi, Domine, in toto corde meo; narrabo omnia mirabilia tua.
3Lætabor et exsultabo in te; psallam nomini tuo, Altissime.
4In convertendo inimicum meum retrorsum; infirmabuntur, et peribunt a facie tua.
5Quoniam fecisti judicium meum et causam meam; sedisti super thronum, qui judicas justitiam.
6Increpasti gentes, et periit impius: nomen eorum delesti in æternum, et in sæculum sæculi.
7Inimici defecerunt frameæ in finem, et civitates eorum destruxisti. Periit memoria eorum cum sonitu;
8et Dominus in æternum permanet. Paravit in judicio thronum suum,
9et ipse judicabit orbem terræ in æquitate: judicabit populos in justitia.
10Et factus est Dominus refugium pauperi; adjutor in opportunitatibus, in tribulatione.
11Et sperent in te qui noverunt nomen tuum, quoniam non dereliquisti quærentes te, Domine.
12Psallite Domino qui habitat in Sion; annuntiate inter gentes studia ejus:
13quoniam requirens sanguinem eorum recordatus est; non est oblitus clamorem pauperum.
14Miserere mei, Domine: vide humilitatem meam de inimicis meis,
15qui exaltas me de portis mortis, ut annuntiem omnes laudationes tuas in portis filiæ Sion:
16exultabo in salutari tuo. Infixæ sunt gentes in interitu quem fecerunt; in laqueo isto quem absconderunt comprehensus est pes eorum.
17Cognoscetur Dominus judicia faciens; in operibus manuum suarum comprehensus est peccator.
18Convertantur peccatores in infernum, omnes gentes quæ obliviscuntur Deum.
19Quoniam non in finem oblivio erit pauperis; patientia pauperum non peribit in finem.
20Exsurge, Domine; non confortetur homo: judicentur gentes in conspectu tuo.
21Constitue, Domine, legislatorem super eos, ut sciant gentes quoniam homines sunt.
22Ut quid, Domine, recessisti longe; despicis in opportunitatibus, in tribulatione?
23Dum superbit impius, incenditur pauper: comprehenduntur in consiliis quibus cogitant.
24Quoniam laudatur peccator in desideriis animæ suæ, et iniquus benedicitur.
25Exacerbavit Dominum peccator: secundum multitudinem iræ suæ, non quæret.
26Non est Deus in conspectu ejus; inquinatæ sunt viæ illius in omni tempore. Auferuntur judicia tua a facie ejus; omnium inimicorum suorum dominabitur.
27Dixit enim in corde suo: Non movebor a generatione in generationem, sine malo.
28Cujus maledictione os plenum est, et amaritudine, et dolo; sub lingua ejus labor et dolor.
29Sedet in insidiis cum divitibus in occultis, ut interficiat innocentem.
30Oculi ejus in pauperem respiciunt; insidiatur in abscondito, quasi leo in spelunca sua. Insidiatur ut rapiat pauperem; rapere pauperem dum attrahit eum.
31In laqueo suo humiliabit eum; inclinabit se, et cadet cum dominatus fuerit pauperum.
32Dixit enim in corde suo: Oblitus est Deus; avertit faciem suam, ne videat in finem.
33Exsurge, Domine Deus, exaltetur manus tua; ne obliviscaris pauperum.
34Propter quid irritavit impius Deum? dixit enim in corde suo: Non requiret.
35Vides, quoniam tu laborem et dolorem consideras, ut tradas eos in manus tuas. Tibi derelictus est pauper; orphano tu eris adjutor.
36Contere brachium peccatoris et maligni; quæretur peccatum illius, et non invenietur.
37Dominus regnabit in æternum, et in sæculum sæculi; peribitis, gentes, de terra illius.
38Desiderium pauperum exaudivit Dominus; præparationem cordis eorum audivit auris tua:
39judicare pupillo et humili, ut non apponat ultra magnificare se homo super terram.